eMAIL to Giannis
Κοινωνιολόγος Michel Maffesoli

Η ώρα του κακού έχει ήδη φθάσει...

Ξεπερασμένη αξία . . . το καλό, κατά τον Γάλλο Μ. Μαφεζολί Michel Maffesoli

La Part dudiable . Precis de subversion postmoderne Εκδ . Φλαμμαριονsel . 254

Αν η μάχη των ιδεών στη Γαλλία των ημερών μας πνέει τα λοίσθια σ' ένα ημίφως ιδεολογικού εφησυχασμού , αυτό ίσως συμβαίνει

επειδή διανοούμενοι και συγγραφείς θέλουν να πράττουν το καλό και ισχυρίζονται ότι το καλό έχουν και κατά νου .

Το καλό όμως είναι μια ξεπερασμένη αξία ! Να τι τολμάει να υποστηρίζει με αυτοπεποίθηση ο Μισέλ Μαφεζολί , κοινωνιολόγος

εναργής , προφήτης στον καιρό του , ( διέγνωσε πρώτος τον καταμερισμό σε φυλές των σύγχρονων κοινωνιών ) , περιπαικτικός

ενίοτε και ανοικτος στις προκλήσεις , αρκεί να ερεθίζουν την περιέργεια ( στη Σορβόννη υποστήριξε τη διατριβή της αστρολόγου

Ελιζαμπέτ Τεσιέ ) . Εξερευνητής της εποχής του μελετάει με αμείωτο ενδιαφέρον την κουλτούρα των ρέιβ , την πραγματικότητα

που προβάλλει η τηλεόραση , τα σφυρίγματα όταν ακουστεί η Μασσαλιώτιδα στο Στάδιο της Γαλλίας ,  και θέτει την ακόλουθη

απλή και αφοπλιστική άποψη : << όπου να' ναι κλείνει ένας κύκλος , ο κύκλος που ήταν θεμελιωμένος στην καταξίωση του καλού

ως απόλυτης αξίας >> . Το τέλος μιας εποχής

Με άλλα λόγια πρόκειται για το τέλος μιας εποχής : ο μοντερνισμός που ξεκίνησε τον 5ο μ . x. αιώνα με τον ιερό  Αυγουστίνο ,

εκπνέει μέσα στους κόλπους του μεταμοντερνισμού ! Δηλαδή , όπως εξηγεί ο Μαφεζολί , οι αξίες πάνω στις οποίες οικοδομήθηκε

ο κόσμος που ξέρουμε εδώ και χίλια πεντακόσια χρόνια έχουν κορεσθεΐ ( και κυρίως η έννοια της προόδου , ο στόχος προς τον

οποίο τείνουν όλες οι κοινωνίες : η εργασία ως κατηγορηματική επιταγή μέσα από την οποία θα μπορούσε ο καθένας να

πραγματώσει τον εαυτό του . Ο λόγος  ύπαρξης που θα πρέπει να υπαγορεύει την ατόμική και κοινωνική μας ζωή . . . ) .

 Αυτά τα ιδεολογήματα δίνουν από δω και πέρα τη θέση τους σε νέες απαιτήσεις , όπως γίνεται σαφές μέσα απο τον

 << ηδονισμό της περιρρέουσας κατάστασης >> την << υποβόσκουσα κατάσταση αγριότητας >> και μια << ήρεμα ζωώδη κατάσταση >> ,

πράγματα που συναντάμε καθημερινά μπροστά μας εδώ και μία δεκαετία . Ο Μαφεζολί απαριθμεί αυτές τις καινούργιες  μορφές

αναβράζουσας κοινωνικής πραγματικότητος της υπερβολής , όπως είναι τα φαινόμενα αναζήτησης μαζικής ταυτότητας μέσα από τα

ρέιβ πάρτι << μια παραλλαγή των βακχικών εορτών που περιγράφει ο Ευριπίδης >> αλλά και της πραγματικότητας που εκφράζεται

μέσα από την τηλεόραση , που εκείνος αρνείται να δεχθεί ότι είναι μόνον σκουπίδια . Τα καινούργια αυτά στοιχεία της κοινωνικής ζωής

ανησυχούν τους σκεπτόμενους ανθρώπους , επειδή θα έκαναν ίσως να ανέβει στην επιφάνεια το κομμάτι σκιάς που καθένας μας

κρύβει μέσα του . Ε , και λοιπόν , σαρκάζει ο Μαφεζολί . Και αν το λεγόμενο << κακό >> πρέπει να ενσωματωθεί στη ζωή μας όπως

όλα τα άλλα ; Σελίδες με φαντασία και τόλμη . ( ! ! ! ) Η θέση του Μαφεζολί είναι απλή : το κακό δεν είναι ούτε κάτι ριζικά υπαρκτό

ούτε κάτι απόλυτο . Βρίσκεται μέσα μας , παρόν κάθε στιγμή . Είναι ένα ακριβές ομοίωμα μας που μας δομεί και είναι κάτι με το οποίο

είμαστε καταδικασμένοι να συνυπάρχουμε . Πώς να πολεμήσει κανείς ενάντια στο κακό ; Πρώτα-πρώτα αναγνωρίζοντας την

ύπαρξη του μέσα μας . Κατόπιν με το να αποκαθαρθεί από αυτήν την παρανοϊκή κατάσταση ( που στο μεγαλύτερο μέρος της

συντηρείται από την ι ο υ δ α ι ο χ ρ ι σ τ ι α ν ι κ ή  ηθική . . . και τη φιλοσοφία του Μαρξ  , σύμφωνα με την οποία θα μπορούσαμε να

βρούμε λύσεις σε όλα : να διακόψουμε τις σχέσεις μας με τη λογική του πρέπει , αυτήν την ξεγελαστική λογική που μουρμουρίζει ότι

πρέπει να είμαστε το ένα ή το άλλο , ευτυχισμένοι ή ικανοποιημένο , μαυρισμένοι από τον ήλιο , μυώδεις , θλιμμένοι ή σοβαροί . . .

Σ' αυτήν τη διονυσιακή σοφία μας προσκαλεί ο Μαφεζολί μέσα από σελίδες γεμάτες φαντασία και τόλμη .

Την εποχή ακριβώς που κάποιοι θα ήθελαν να μας κάνουν να πιστέψουμε στην ύπαρξη ενός άξονα του κακού , να ένα

δ  ι  α  β  ο  λ  ι  κ  ά  επιτυχημένο βιβλίο .